Czwartek, 19 Kwietnia 2018

logo chirurgia i urologia dziecięca łódź

Start O mnie Porady Dojazd Polecam
 
 
września
30
2012
Spodziectwo
Ocena użytkowników: / 0
SłabyŚwietny 

Wada spowodowana jest zaburzonym rozwojem tkanek znajdujących się po brzusznej stronie prącia odpowiedzialnych za prawidłowe formowanie się cewki moczowej, ciała gąbczastego, żołędzi i napletka. Od strony grzbietowej struktury prącia zwykle wyglądają prawidłowo. Tradycyjnie  dużą wagę przywiązuje się do lokalizacji ujścia cewki moczowej, które widoczne jest w różnym miejscu, pomiędzy szczytem żołędzi, a podstawą prącia. Jednak nie tylko położenie ujścia świadczy o ciężkości wady i determinuje trudności związane z operacją spodziectwa. Istotne jest miejsce podziału ciała gąbczastego prącia.

Ujście cewki moczowej może wyglądać jak niewielki punkcik, jednak bardzo rzadko stanowi przeszkodę dla przepływającego moczu.  Typowymi elementami składowymi spodziectwa są skrzywienie prącia i kapturowy napletek z namiarem skóry po stronie grzbietowej i jej brakiem po stronie brzusznej. Nie są to jednak stałe elementy. Nieprawidłowo położone ujście cewki moczowej może czasem znajdować się pod prawidłowo zbudowanym napletkiem, jak również przygięte prącie i rozdzielony napletek mogą być jedynymi zaburzeniami.  Jeżeli cewka ma ujście blisko moszny, a podczas badania dziecka nie można potwierdzić obecności jednego lub obu jąder, konieczne jest dalsze diagnozowanie. Ostatecznie rodzaj spodziectwa i najwłaściwszy sposób postępowania chirurgicznego można określić dopiero podczas zabiegu. Większość ekspertów uważa, że najlepszym wiekiem dziecka do operacji spodziectwa jest okres pomiędzy 12 a 24 miesiącem życia. Leczenie polega na wyprostowaniu prącia i wytworzeniu brakującego odcinka cewki moczowej, a także rekonstrukcji  ciała gąbczastego, żołędzi i napletka. Wszystkie przypadki spodziectwa wymagają precyzyjnego, czasem kilkuetapowego postępowania chirurgicznego, związanego z możliwością wystąpienia powikłań. Najczęstsze z nich to przetoka i zwężenie cewki moczowej, rozejście się zespalanych tkanek i powstanie przykurczających blizn.